Kürkçü Dükkanına Dönüş

Yazmayalı tam 1 sene olmuş.Zaman zaman aklıma geldi yazmak.Ama hep gereksiz zamanlarda.
İçimde biriktirdim ,sırtımda biriktirdim bir de karnımda biriktirdim 2 erkek evladım oldu.

En son 12 Ocakta yazmışım. Ve o zaman hamileymişim .Bilmiyormuşum.
2 Şubat da öğrendim hamile olduğumu.1 ay 2 günlük hamileydim.Bundan ayrı bahsedeceğim.

Tam 1 sene 4 gün sonra yazma ihtiyacı içinde hissettim kendimi.
Genelde zorluklarla geçen bir hayatım oldu.Hep kararlarımı kendim verdim.Aile olarak seçimlerimiz böyleydi.Bir erkek kardeşim ve ben -biz bunu yapıyoruz,böyle olacak,böyle istiyoruz yada buraya gidiyoruz vs diye ne yaşanılacaksa haber verdik.Aile yapısı olarak fıtratımızda yoktu yapabilir miyiz ,böyle mi olsun ,şöyle mi olsun diye sormak.
biraz karakteristik biraz da aileden gelen özgüvenle hep kendi fikirlerim kendi seçimlerim oldu.
Yani hiç ataerkil bir aile olmadık.
Hepimiz birbirimizin birey olduğunu ,kendi seçimleri,fikirleri ve istekleri doğrultusunda ilerlemesi gerektiğine inandık.
Çocukluğumdan beri hep böyleydim: Ben bunu giymek istemiyorum,ben bu okula gitmek istemiyorum ,ben işten istifa ettim haberiniz olsun,hatta ben evleniyorum haberiniz olsun vs... Uzar gider.

Hal böyle olunca da aldığım tüm kararlar günahıyla sevabıyla benim oldu.Kimseye senin yüzünden böyle oldu demedim.İyiki böyle bir yaşantım olmuş.Yoksa saygı ve sevgiyle anamazdım geçmişi.

Bugün ben Anneyim.4 ay 2 günlük ikiz evlatlarım var.Hayatımda en çok sevdiğim canımdan kopan iki parça.Diliyorum ki onlarda özgür birer ruh olsunlar.

Babamın bana aşıladığı gibi:
Hayat Senin,istediğin gibi olsun her şey .Senin yanlış bir karar almayacağını,hata yapmayacağını biliyorum.Eğer hata yaparsan da bu senin seçimin olacak.Tekrarlamaman için olacak bu hatalar.Kimseyi suçlayamayacaksın.Ben her konuda arkandayım.Yalnız değilsin.

Canım Babam bu gün yok.5 buçuk sene oldu kaybedeli.Eğer yaşıyor olsaydı bu günüm bambaşka olurdu.Ben de evlatlarımı onun beni yetiştirdiği gibi özgür ve özgün bireyler olarak yetiştireceğim.
YANINDA DEĞİL ARKASINDA OLDUĞUMU HİSSETİRECEĞİM.

Hayatta her konuda onların istekleri, onların kararları, onların seçimleri önceliğim olacak.Sadece bana bildirin ki haberim olsun sonradan bana neden söylemediniz demeyeyim diyeceğim.

Umarım bu yazdıklarımı kimse okumaz.Bir süre burada fazla zaman geçirecek gibiyim.Biraz yorgun,biraz stresli,biraz kırgın,biraz asi bir dönem yaşıyorum.Buda geçecek. Herşeyin geçip gittiği gibi. Böyle dönemler de her zaman olduğu gibi hep yazmaya yönelirim.Yine döndüm kürkçü dükkanıma.
Bu kadar sabrettim yazmazsam çatlarım dediğim andayım.
Umarım yazdıklarımı kimse okumaz.

Şimdi kalkıp minik oğluma gece maması için termosa su hazırlayıp baş ucuma koyacağım.Yanımda uyuyor şuan.Uyurken de tavşan gibi cuk cuk cuk emme refleksiyle ses çıkartıyor.Büyük oğluma göğüsümden süt sağacağım.Büyük ve küçük diyorum çünkü ikisinin arasında tam 2 kilo 100 gram var.Bir bebeğim biraz daha nazlı gelişiyor.İkisi de şerbet lokumu.

Bir an hayatı sorguluyorum.Sonra dönüp bakıyorum dünyalar güzeli 2 evladımın gözlerine.Hayat var o gözlerin içinde.Sen neyi sorguluyorsun diyorlar sanki.Seviyorum ,susuyorum,sabrediyorum....